Ocak ayındaki tarihi zirvesinin ardından değerinin üçte birinden fazlasını kaybeden altın fiyatları, ABD Merkez Bankası’nın (Fed) faiz artırımı beklentileri ve güçlenen doların baskısıyla 2011-2015 dönemindeki sert düşüş döngüsünü yeniden gündeme taşıdı. Spot altın, son işlem gününde 3.513,54 doları test ederek Eylül 2025’ten bu yana en düşük seviyesini gördükten sonra haftayı 3.543,6 dolardan kapattı.
Ocak ayında gördüğü yaklaşık 5.595 dolarlık rekor seviyeden yüzde 36,7 oranında gerileyen değerli metalin eski zirvesine yeniden ulaşabilmesi için yaklaşık yüzde 57,9 değer kazanması gerekiyor. Piyasa uzmanları, uzun vadeli destekleyici unsurlar varlığını korusa da sıkı para politikası baskısının düşüş sürecini uzatabileceğine dikkat çekiyor.
Reel getiriler ve likidite ihtiyacı altını baskılıyor
Aventicum Sermaye Yönetimi Yatırım Direktörü Talal es-Semhuri, düşüşün temel nedeninin yatırımcıların ABD faiz oranlarına yönelik değişen beklentileri olduğunu belirtiyor. Faiz getirisi bulunmayan ve fiziki saklama maliyeti gerektiren altının, dolar bazlı varlıkların getirisi yükseldikçe cazibesini yitirdiğini ifade eden Semhuri, yıl sonundan önce ons fiyatının 3.500 dolar veya altına gerileme ihtimalinin göz ardı edilemeyeceğini vurguluyor. Fed Yönetim Kurulu Üyesi Christopher Waller’ın aralık ayında 25 baz puanlık faiz artışını destekleyebileceği ve çekirdek enflasyonun yüksek seyretmesi halinde 50 baz puanlık artışın da değerlendirilebileceği yönündeki açıklamaları bu baskıyı artırıyor.
CG Invest Piyasa Analizi Bölüm Başkanı Esil el-Aranki ise enflasyondan arındırılmış reel getirilerdeki yükselişin altın tutmanın fırsat maliyetini artırdığına işaret ediyor. Fortress Investment Baş Stratejisti Mustafa Fehmi de kaldıraçlı spekülatif pozisyonların tasfiyesi ve Wall Street’teki dalgalanmalar nedeniyle yatırımcıların diğer piyasalardaki zararlarını kapatmak amacıyla altın satarak likidite sağladığını aktarıyor.
2011-2015 düşüş döngüsü tekrarlanır mı?
Dünya Altın Konseyi’nin tarihsel verilerine göre altın, ABD’nin parasal genişleme programını sonlandırdığı ve doların güçlendiği Ağustos 2011 ile Aralık 2015 arasında ay sonu kapanışlarına göre yüzde 42 değer kaybederek 1.814 dolardan 1.060 dolara gerilemişti. Uzmanlar, mevcut koşullarda o dönemki çöküşün birebir tekrarlanmasını en güçlü senaryo olarak görmese de faizlerin yüksek kalması halinde piyasada uzun süreli bir dalgalanma ve kademeli geri çekilme riskinin arttığını belirtiyor.
Merkez bankalarının rekor alımları neden tek başına yetmiyor?
Dünya Altın Konseyi verileri resmi kurumların alım iştahının sürdüğünü gösteriyor. Merkez bankaları ve resmi kuruluşlar 2026’nın üçüncü çeyreğinde rezervlerine yıllık bazda yüzde 42 artışla net 321 ton altın ekledi; yılın ilk dokuz ayındaki toplam alımlar ise 675 tona ulaştı. Ancak aynı dönemde mücevher talebi yüzde 17 düşüşle 313 tona, külçe ve sikke talebi ise yüzde 19 azalışla 268 tona geriledi. Borsa yatırım fonları (ETF) tarafında ise Kuzey Amerika fonlarından yaşanan sermaye çıkışları ile Avrupa ve Asya’daki dalgalı seyir, kurumsal yatırımcı davranışlarının henüz tek yönlü bir yükselişi desteklemediğini ortaya koyuyor. Uzmanlar, 2013 yılında da merkez bankalarının net alıcı olmasına rağmen fiyatların düştüğünü hatırlatarak, resmi alımların tek başına taban fiyat garantisi oluşturmadığını vurguluyor.
Jeopolitik gerilimler ve ABD borç yükü paradoksu
Orta Doğu’daki çatışmalar ve tedarik zinciri riskleri geleneksel olarak güvenli liman talebini artırsa da enerji fiyatlarını yukarı çekerek enflasyon ve faiz artışı beklentilerini tetiklediği için altın üzerinde ters etki yaratabiliyor. Morgan Stanley’nin güncel analizinde, jeopolitik gerilimlerin azalmasının petrol fiyatlarını ve faiz beklentilerini düşürerek altının tahvillere kıyasla cazibesini artırabileceği değerlendirmesine yer veriliyor. Diğer yandan ABD federal borcunun 40,71 trilyon dolara ulaşması uzun vadede dolar güvenini sorgulatıp altını destekleyen bir unsur olarak görülse de kısa vadede yüksek reel faizlerin baskısı ağır basıyor.
Dev bankaların 2027 ve 2028 altın tahminleri
Küresel finans kuruluşlarının projeksiyonları, para politikasındaki sıkılaşmanın sona ermesiyle birlikte 2027 yılından itibaren kademeli bir toparlanma potansiyeline işaret ediyor:
- ING: 2026 yılı ortalama fiyatını 4.408 dolar, son çeyrek ortalamasını 4.150 dolar olarak öngörürken; 2027 yılında çeyreklik ortalamaların 4.200 dolardan 4.550 dolara yükselmesini bekliyor.
- UBS: Talep sürekliliği ve reel getiri baskısının azalması koşuluyla Aralık 2027 için 5.000 dolar hedefini koruyor.
- JPMorgan Private Bank: Faiz artış döngüsünün tamamlanmasıyla 2027 sonu için 4.450 ile 4.750 dolar aralığında bir seviye öngörüyor.
- Goldman Sachs: 2026 sonu hedefini 4.150 dolara çekmesine rağmen, 2027 sonunda faiz indirimlerinin başlaması ve Batılı fon talebinin dönmesiyle fiyatın önce 4.650 dolara, 2028 sonunda ise 5.600 dolara ulaşacağını tahmin ediyor.
Uzmanlar, altının yeniden kalıcı bir yükseliş trendine girebilmesi için merkez bankası alımlarının yanı sıra Batılı bireysel ve kurumsal yatırım fonlarının piyasaya güçlü bir dönüş yapması ve küresel para politikalarının gevşeme döngüsüne girmesi gerektiğini vurguluyor.


















