Gazze Şeridi’nde aylar süren kriz, temel ihtiyaç maddesi olan evsel gaza ulaşımı imkânsız hale getirdi. Petrol İdaresi’nin verilerine göre, krizin temel sebebi işgal yönetiminin Mart ayından itibaren uyguladığı sert kısıtlamalar.
Sevkiyat Verileri: Düşüşün Anatomisi
Krizin derinleşme süreci, verilerle açıkça görülüyor. Kasım sonundan Şubat 2026 sonuna kadar süren görece iyileşme dönemi, Mart ayı ile birlikte yerini dramatik bir düşüşe bıraktı:
- Şubat ayı: 119 tır gaz girişi yapıldı.
- Mart ve Nisan ayları: Tır sayısı 74’e düştü.
- Mayıs ayı: Sevkiyat 60 tıra kadar geriledi.
Bu düşüş, toplam 508 bin kayıtlı ailenin bulunduğu Gazze’de dağıtım döngülerinin uzamasına ve binlerce ailenin temel ihtiyacını karşılayamamasına neden oldu.
Dağıtım Stratejisi ve Kısıtlamalar
Gazze’deki kısıtlı kaynakların yönetimi için oluşturulan dijital sistem üzerinden dağıtım yapılsa da, arzın yetersizliği sistemi kilitliyor:
- Toplam Yetersizlik: Mart, Nisan ve Mayıs aylarında giren toplam 4 milyon 160 bin kilogram gaz, ancak 9. dağıtım döngüsünü tamamlamaya yetti.
- Sıkı Denetim: Kıtlık nedeniyle dağıtım, sadece kayıtlı hanelere yönelik gerçekleştiriliyor. Gazete, restoranlar, ticari veya endüstriyel tesisler için herhangi bir gaz tahsisatı bulunmuyor.
- Adil Dağıtım Zorluğu: Petrol İdaresi, bilgisayarlı bir sistemle “şeffaf ve adil” bir dağıtım yapmaya çalıştığını belirtse de, işgalin uyguladığı abluka nedeniyle sistemin işleyişi sürekli aksıyor.
“İhtiyaçlar ile Arz Arasındaki Uçurum”
Tır başına yaklaşık 20 ton kapasite ve %4’lük nakliye/dolum kaybı göz önüne alındığında, giren miktar Filistinli ailelerin günlük ihtiyacını karşılamaktan çok uzak. İşgal güçlerinin bu kısıtlamaları, Gazze’deki zaten zor durumda olan halkın yaşam standartlarını daha da düşürürken, temel enerji ihtiyacına erişimi bir lüks haline getiriyor.
