Avrupa genelinde barınma hakkı, hayat pahalılığı ve eğitim reformları talebiyle sokağa dökülen kitlelerin eylemlerinde Filistin bayrağı ve geleneksel kefiye giderek daha fazla öne çıkıyor. Belçika’dan Fransa’ya, Kuzey İrlanda’dan İtalya’ya kadar geniş bir coğrafyada gençlik hareketleri, sendikalar ve aktivistler, yerel hak arayışlarını sömürgecilik karşıtı küresel bir direnişin parçası olarak konumlandırıyor.
Brüksel Serbest Üniversitesi Filistin Platformu Temsilcisi Kenny Pierre Agboton, Filistin sembollerinin kullanılmasının baskıya ve sömürgeciliğe karşı evrensel bir meydan okuma olduğunu belirterek, “İklim krizinden yaşanabilir bir dünyaya kadar Filistin meselesi, en azından Batı Avrupa’daki her mücadelenin kesişim noktası haline geldi” değerlendirmesinde bulundu.
Fransa’da eğitim isyanının ortak bayrağı
Fransa’da eğitim sistemindeki aksaklıklara karşı lise ve üniversite öğrencilerinin öğretmen sendikalarıyla birlikte başlattığı kitlesel gösterilerde de kefiye ve Filistin bayrakları meydanları doldurdu. Daha nitelikli ve erişilebilir eğitim, küçük sınıflar ve öğretmen ataması talep eden gençler, küresel bir sisteme karşı durduklarını savunuyor.
Fransız Öğrenci Birliği Sözcüsü Alice Cohen-Morzadec, bayrağın yalnızca Gazze ve Batı Şeria’daki dramı değil, dünya genelindeki eşitsizlikleri temsil ettiğini vurgulayarak, “Sadece kendi şartlarımız için değil; haklarımıza yönelik organize saldırılar yürüten küresel sisteme, kapitalizme ve sömürgecilik düzenine karşı yürüyoruz” dedi.
İtalya’da Beş Yıldız Hareketi mensubu Avrupa Parlamentosu Milletvekili Mario Furore de bayrağın sokaklarda taşınmasını savunarak, “İsrail hükümeti Gazze’de soykırımla suçlanırken ve on binlerce insan katledilmişken, bir vatandaşın Filistin bayrağıyla yürümesinden neden rahatsız olunur? Asıl bunu sıradanlaştırma hatasına düşmemeliyiz” ifadelerini kullandı.
Arnavutluk’ta tarihsel kırılma ve farklı yaklaşımlar
Avrupa’nın batısında Filistin bayrağı sol ve ilerici hareketlerin ortak paydasına dönüşürken, bu eğilim kıtanın her köşesinde aynı karşılığı bulmuyor.
Arnavutluk’ta komünist rejim döneminde 17 yıl hapis yatan yazar ve aktivist Fatos Lubonja, yolsuzluk karşıtı gösterilerde Filistin bayrağı taşıyan nadir isimlerden biri olduğunu kaydetti. Lubonja, Müslüman çoğunluklu ülkesindeki tarihsel hafızaya dikkat çekerek şu tespitte bulundu:
“Arnavutluk’ta Filistin meselesi kimi çevrelerce sadece İslami bir bağlamda görülüyor. Komünizm döneminden bu yana inşa edilen ‘Batılılaşma ve NATO’ya entegrasyon’ anlatısı, ABD yanlısı bir tutumu beraberinde getirdi. Birçokları için Amerikan yanlısı olmak aynı zamanda İsrail yanlısı duruş sergilemeyi gerektiriyor.”
“Mücadelenizi Filistin’e bağlamayın” uyarısı
Filistin bayrağının yerel sosyal taleplerin çatısı haline getirilmesi, Filistinli aydınlar ve insan hakları savunucuları arasında ise farklı kaygılara yol açıyor.
Filistinli araştırmacı Waddah Abu Jamea, El-Mecelle dergisindeki yazısında, bayrağın asıl ulusal kurtuluş bağlamından koparılarak kimlik ve göç tartışmalarının içine hapsedildiği uyarısında bulunarak, “Bayrak tüm sınırları aşıp Batı’daki üniversitelere girdi; ancak o sınırlar Filistinlilere tamamen kapalı. Gazze’de okullar yıkılıp çocuklar eğitimden mahrum kalırken, Paris sokaklarında bayrağımızın farklı gündemler altında dalgalanması asıl hikayeyi gölgeliyor” eleştirisini getirdi.
Savaş suçlarını belgeleyen The Reckoning Project Direktörü Janine di Giovanni ise Batı Şeria’dan paylaştığı mesajında Avrupalı öğrencilere doğrudan seslendi. Zeytin hasadı yapan Filistinli ailelerin her gün doğrudan şiddete maruz kaldığını hatırlatan Giovanni, “Sizden ricam, kendi mücadelenizi Filistin’inkine bağlamayın. Sizin davanız önemsiz olduğu için değil; aynı şey olmadığı için. Filistinliler kendi topraklarında özgürce yaşama hakkı için temel bir varoluş savaşı veriyor. İki mücadele birbirine karıştırıldığında asıl trajedinin üzeri örtülüyor” çağrısında bulundu.
